முன்னுரை
மனித வாழ்க்கையில் சில உறவுகள் மிகவும் முக்கியமானவை.
நம்முடைய குடும்பத்தினரிடம் பேசுகிறோம்.
நண்பர்களிடம் பேசுகிறோம்.
நம்முடைய கவலைகளையும் மகிழ்ச்சிகளையும் நமக்கு நெருக்கமானவர்களிடம் பகிர்ந்துகொள்கிறோம்.
ஆனால், நம்முடைய இருதயத்தின் ஆழத்தில் இருக்கும் ஒவ்வொரு உணர்வையும் முழுமையாக அறிந்த ஒருவர் இருக்கிறார்.
அவர் தேவன்.
அவரிடம் பேசுவதற்காக பெரிய வார்த்தைகள் தேவையில்லை. அழகான வாக்கியங்கள் தேவையில்லை. ஒரு குறிப்பிட்ட இடம் அல்லது நேரம் மட்டுமே தேவை என்பதுமில்லை.
நம்முடைய உண்மையான இருதயத்தோடு தேவனிடம் பேசுவதுதான் ஜெபம்.
ஜெபம் என்பது வெறும் வேண்டுதல்களின் பட்டியல் அல்ல.
ஜெபம் என்பது தேவனோடு ஒரு உறவை வளர்த்துக்கொள்ளும் வழி.
1. ஜெபம் என்றால் என்ன?
எளிமையாகச் சொன்னால்,
ஜெபம் என்பது தேவனோடு பேசுவது.
நாம் தேவனிடம் நம்முடைய:
மகிழ்ச்சியைப் பகிரலாம்.
கவலையைச் சொல்லலாம்.
பயத்தை வெளிப்படுத்தலாம்.
தேவைகளைத் தெரிவிக்கலாம்.
நன்றியைச் சொல்லலாம்.
மன்னிப்பைக் கேட்கலாம்.
வழிகாட்டுதலைக் கேட்கலாம்.
தேவன் நம்முடைய வார்த்தைகளை மட்டும் கேட்பவர் அல்ல.
நம்முடைய இருதயத்தையும் அறிந்தவர்.
சங்கீதம் 34:15 கூறுகிறது:
“கர்த்தருடைய கண்கள் நீதிமான்கள்மேல் இருக்கிறது; அவருடைய செவிகள் அவர்கள் கூப்பிடுதலைக் கவனிக்கிறது.”
இதில் ஒரு பெரிய ஆறுதல் இருக்கிறது.
நாம் ஜெபிக்கும்போது, தேவன் கேட்கிறார்.
2. ஜெபத்திற்கு பெரிய வார்த்தைகள் தேவையில்லை
சிலர் ஜெபிக்கும்போது சரியான வார்த்தைகள் தெரியவில்லை என்று நினைக்கிறார்கள்.
“எப்படி ஜெபிப்பது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.”
“என்ன சொல்ல வேண்டும் என்று தெரியவில்லை.”
“மற்றவர்கள் நன்றாக ஜெபிக்கிறார்கள்; எனக்கு அப்படி பேசத் தெரியவில்லை.”
என்று நினைக்கலாம்.
ஆனால் தேவனிடம் பேசுவதற்கு பெரிய பேச்சுத்திறன் தேவையில்லை.
ஒரு குழந்தை தன் தந்தையிடம் பேசும்போது, இலக்கணம் பார்த்துப் பேசுவதில்லை.
அது தன்னுடைய இருதயத்தில் இருப்பதைச் சொல்கிறது.
அதேபோல் தேவனிடமும் நாம் உண்மையாகப் பேசலாம்.
சில நேரங்களில்:
“தேவனே, எனக்கு பயமாக இருக்கிறது.”
என்று சொல்வதே ஒரு ஜெபம்.
“தேவனே, என்ன செய்வது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.”
என்பதும் ஒரு ஜெபம்.
“நன்றி தேவனே.”
என்பதும் ஒரு ஜெபம்.
சில நேரங்களில் கண்ணீரே ஒரு ஜெபமாக இருக்கலாம்.
3. இயேசு ஜெபத்திற்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்தார்
இயேசுவின் பூமிக்குரிய வாழ்க்கையைப் பார்க்கும்போது, அவர் ஜெபத்திற்கு கொடுத்த முக்கியத்துவத்தை நாம் காணலாம்.
மாற்கு 1:35:
“அவர் அதிகாலையில், இருட்டோடே எழுந்து புறப்பட்டுப்போய், தனிமையான இடத்தில் போய், அங்கே ஜெபம்பண்ணினார்.”
இயேசு தேவனுடைய குமாரனாக இருந்தபோதும் ஜெபித்தார்.
அப்படியானால் நாம் எவ்வளவு அதிகமாக ஜெபிக்க வேண்டும்?
நம்முடைய வாழ்க்கையில் வேலை இருக்கலாம்.
குடும்பப் பொறுப்புகள் இருக்கலாம்.
குழந்தைகள் இருக்கலாம்.
பொருளாதாரப் பொறுப்புகள் இருக்கலாம்.
நேரம் இல்லாதது போலத் தோன்றலாம்.
ஆனால் நம்முடைய நாளில் சில நிமிடங்களையாவது தேவனுக்காக ஒதுக்குவது மிகவும் முக்கியம்.
4. ஜெபம் ஒரு கடமையா அல்லது உறவா?
ஜெபத்தை ஒரு கடமையாக மட்டுமே பார்த்தால், அது சுமையாக மாறிவிடும்.
“தினமும் ஜெபிக்க வேண்டும்.”
“இவ்வளவு நேரம் ஜெபிக்க வேண்டும்.”
என்று எண்ணுவதற்கு பதிலாக,
“நான் என் பரலோகத் தகப்பனோடு பேசப்போகிறேன்.”
என்று நினைத்துப் பாருங்கள்.
அப்போது ஜெபம் ஒரு கடமையாக இல்லாமல் ஒரு சந்திப்பாக மாறும்.
ஒரு நண்பரிடம் பேசுவதற்கு நாம் எப்போதும் காரணம் தேடுவதில்லை.
அதேபோல் தேவனோடும் பேசலாம்.
காலையில் எழுந்தவுடன்:
“தேவனே, இந்த நாளை உம்முடைய கரங்களில் ஒப்படைக்கிறேன்.”
வேலைக்குச் செல்லும்போது:
“இன்று என்னை வழிநடத்தும்.”
ஒரு பிரச்சினை வந்தால்:
“தேவனே, எனக்கு ஞானம் தாரும்.”
மகிழ்ச்சியான செய்தி கிடைத்தால்:
“நன்றி தேவனே.”
இவ்வாறு நாள் முழுவதும் தேவனோடு பேசலாம்.
5. ஜெபத்தில் கேட்பது மட்டுமல்ல, நன்றி சொல்லவும் வேண்டும்
பல நேரங்களில் நம்முடைய ஜெபம் முழுவதும் வேண்டுதல்களாக இருக்கிறது.
“இதைக் கொடுங்கள்.”
“அதைக் கொடுங்கள்.”
“இந்தப் பிரச்சினையைத் தீருங்கள்.”
“இந்தத் தேவையை நிறைவேற்றுங்கள்.”
என்று கேட்கிறோம்.
கேட்பது தவறல்ல.
ஆனால் ஜெபத்தில் நன்றிக்கும் இடம் இருக்க வேண்டும்.
1 தெசலோனிக்கேயர் 5:18:
“எல்லாவற்றிலேயும் ஸ்தோத்திரஞ்செய்யுங்கள்.”
இன்று நீங்கள் பெற்றிருக்கும் ஆசீர்வாதங்களை நினைத்துப் பாருங்கள்.
உயிர்.
குடும்பம்.
உணவு.
வேலை.
நண்பர்கள்.
சிறிய சந்தோஷங்கள்.
இவை அனைத்திற்கும் நன்றி சொல்லுங்கள்.
நன்றி சொல்லும் இருதயம், நம்முடைய பார்வையை மாற்றுகிறது.
6. கவலைகளை ஜெபமாக மாற்றுங்கள்
நாம் கவலைப்படும்போது நம்முடைய மனம் ஒரே விஷயத்தை மீண்டும் மீண்டும் சிந்திக்கும்.
“என்ன ஆகும்?”
“எப்படி தீரும்?”
“நான் இதை சமாளிக்க முடியுமா?”
என்று கேள்விகள் எழும்.
அந்த நேரத்தில் கவலையை மனதில் மட்டும் சுமந்து கொண்டிருக்காமல், அதை ஜெபமாக மாற்றலாம்.
பிலிப்பியர் 4:6 கூறுகிறது:
“எந்தக் காரியத்தைக்குறித்தும் கவலைப்படாமல், எல்லாவற்றையும் ஜெபத்தினாலும் விண்ணப்பத்தினாலும் தேவனுக்குத் தெரியப்படுத்துங்கள்.”
அதன் அர்த்தம்:
கவலை வந்தால் — ஜெபியுங்கள்.
பயம் வந்தால் — ஜெபியுங்கள்.
குழப்பம் வந்தால் — ஜெபியுங்கள்.
முடிவு எடுக்க முடியாதபோது — ஜெபியுங்கள்.
நம்முடைய பிரச்சினையை தேவனிடம் ஒப்படைக்கும்போது, நம்முடைய இருதயத்தில் ஒரு புதிய சமாதானம் உருவாகத் தொடங்குகிறது.
7. ஜெபத்திற்கு பதில் தாமதமானால்?
இது மிகவும் கடினமான கேள்வி.
பலர் இப்படி கேட்கிறார்கள்:
“நான் பல நாட்களாக ஜெபிக்கிறேன். ஏன் இன்னும் பதில் இல்லை?”
சில நேரங்களில் நாம் உடனடி பதிலை எதிர்பார்க்கிறோம்.
ஆனால் தேவனுடைய நேரம் நம்முடைய நேரத்தைப் போன்றதல்ல.
ஒரு விவசாயி விதையை விதைத்தவுடன் அடுத்த நாளே அறுவடை செய்ய முடியாது.
விதை மண்ணுக்குள் இருக்கும்.
அது வெளியே எதுவும் நடக்காதது போலத் தோன்றலாம்.
ஆனால் மண்ணுக்குள் ஒரு செயல்முறை நடந்து கொண்டிருக்கிறது.
அதேபோல் நம்முடைய ஜெபத்திற்கும் உடனடியாக வெளிப்படையான பதில் தெரியாமல் இருக்கலாம்.
காத்திருக்கும் காலத்திலும் தேவன் செயல்பட முடியும்.
எனவே பதில் தாமதமானதால் ஜெபத்தை நிறுத்த வேண்டாம்.
8. “ஆம்”, “இல்லை”, “காத்திரு” — தேவனுடைய பதில்கள்
நாம் ஒரு விஷயத்திற்காக ஜெபிக்கும்போது, நாம் எதிர்பார்க்கும் பதில் பெரும்பாலும்:
“ஆம்.”
ஆனால் வாழ்க்கையில் சில நேரங்களில் பதில்:
“இல்லை.”
அல்லது:
“இன்னும் இல்லை; காத்திரு.”
என்பதாக இருக்கலாம்.
நாம் விரும்பாத பதில் கிடைக்கும்போது அது கடினமாக இருக்கலாம்.
ஆனால் தேவன் நம்முடைய முழு வாழ்க்கையையும் அறிந்திருக்கிறார்.
நாம் ஒரு சிறிய பகுதியைப் பார்க்கிறோம்.
அவர் முழு பாதையையும் பார்க்கிறார்.
அதனால் ஜெபத்தின் முடிவில்:
“என் விருப்பம் அல்ல; உம்முடைய சித்தம் நிறைவேறட்டும்.”
என்று சொல்லக் கற்றுக்கொள்வது விசுவாசத்தின் முக்கியமான பகுதி.
9. ஜெபிக்கும் இடம் முக்கியமல்ல; இருதயம் முக்கியம்
நாம் தேவாலயத்தில் ஜெபிக்கலாம்.
வீட்டில் ஜெபிக்கலாம்.
தனியாக இருக்கும்போது ஜெபிக்கலாம்.
பயணத்தில் இருக்கும்போது ஜெபிக்கலாம்.
வேலையின் நடுவிலும் மனதிற்குள் ஜெபிக்கலாம்.
ஏனென்றால் ஜெபத்திற்கு தேவையான முக்கியமான இடம்:
நம்முடைய இருதயம்.
நாம் எங்கு இருந்தாலும் தேவனை அழைக்க முடியும்.
சங்கீதம் 145:18:
“கர்த்தர் தம்மை நோக்கிக் கூப்பிடுகிற யாவருக்கும், தம்மை உண்மையாய்க் கூப்பிடுகிற யாவருக்கும் சமீபமாயிருக்கிறார்.”
எவ்வளவு அழகான வாக்குத்தத்தம்!
நீங்கள் தேவனை நோக்கிக் கூப்பிடும்போது, அவர் உங்களுக்குச் சமீபமாக இருக்கிறார்.
10. குடும்பமாக ஜெபிப்போம்
தனிப்பட்ட ஜெபம் மிகவும் முக்கியம்.
அதே நேரத்தில் குடும்பமாக ஒன்றாக ஜெபிப்பதும் ஒரு அழகான ஆன்மீகப் பழக்கம்.
ஒரு குடும்பம் ஒன்றாக ஜெபிக்கும்போது:
ஒருவருக்கொருவர் ஜெபிக்க கற்றுக்கொள்கிறார்கள்.
குழந்தைகள் தேவனை அறிந்துகொள்கிறார்கள்.
குடும்ப உறவு வலுப்பெறுகிறது.
பிரச்சினைகளை தேவனிடம் ஒப்படைக்க கற்றுக்கொள்கிறார்கள்.
நன்றியுணர்வு வளர்கிறது.
ஒவ்வொரு நாளும் நீண்ட நேரம் தேவையில்லை.
சில நிமிடங்கள் போதும்.
“இன்றைய நாளுக்காக நன்றி. எங்கள் குடும்பத்தை ஆசீர்வதியும். எங்களை வழிநடத்தும்.”
என்ற ஒரு சிறிய குடும்ப ஜெபத்தில்கூட பெரிய அர்த்தம் இருக்கிறது.
11. ஜெபம் நம்மை மாற்றுகிறது
ஜெபத்தின் நோக்கம் எப்போதும் நம்முடைய சூழ்நிலையை மட்டும் மாற்றுவது அல்ல.
சில நேரங்களில் ஜெபிக்கும்போது தேவன் நம்மையே மாற்றுகிறார்.
நாம் கோபமாக ஜெபிக்கலாம்.
ஆனால் ஜெபத்தின் முடிவில் சமாதானம் கிடைக்கலாம்.
நாம் பயத்தோடு ஜெபிக்கலாம்.
ஆனால் ஜெபித்த பிறகு தைரியம் கிடைக்கலாம்.
நாம் குழப்பத்தோடு ஜெபிக்கலாம்.
ஆனால் ஜெபித்த பிறகு தெளிவு கிடைக்கலாம்.
நாம் அழுதுகொண்டே ஜெபிக்கலாம்.
ஆனால் ஜெபத்தின் முடிவில் நம்பிக்கை கிடைக்கலாம்.
ஜெபம் சூழ்நிலையை மாற்றுவதற்கு முன், நம்முடைய இருதயத்தை மாற்றத் தொடங்குகிறது.
12. இன்று முதல் ஒரு ஜெப வாழ்க்கையைத் தொடங்குங்கள்
நீங்கள் இதுவரை தொடர்ந்து ஜெபிக்கவில்லை என்றால், இன்று தொடங்குங்கள்.
பெரிய இலக்கை வைக்க வேண்டாம்.
முதலில்:
5 நிமிடங்கள்.
காலையில் சில நிமிடங்கள்.
இரவில் சில நிமிடங்கள்.
பிறகு மெதுவாக அது உங்கள் வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியாக மாறும்.
ஒரு எளிய முறையைப் பின்பற்றலாம்:
🙏 நன்றி
இன்று தேவன் செய்த நன்மைகளுக்காக நன்றி சொல்லுங்கள்.
❤️ ஒப்புக்கொடுத்தல்
உங்கள் தவறுகளையும் பலவீனங்களையும் தேவனிடம் சொல்லுங்கள்.
📖 வசனம்
ஒரு வேதாகம வசனத்தை வாசியுங்கள்.
🙌 வேண்டுதல்
உங்கள் தேவைகளையும் பிறருடைய தேவைகளையும் தேவனிடம் சொல்லுங்கள்.
🕊️ ஒப்படைத்தல்
“தேவனே, என் விருப்பத்தைவிட உமது சித்தம் சிறந்தது” என்று சொல்லி நாளை அவரிடம் ஒப்படையுங்கள்.
🌿 இன்றைய சிந்தனை
“உங்கள் கவலைகளையெல்லாம் அவர் மேல் வைத்துவிடுங்கள்; அவர் உங்களை விசாரிக்கிறவர்.”
— 1 பேதுரு 5:7
இன்று உங்களுடைய மனதில் இருக்கும் ஒரு கவலையைத் தேர்ந்தெடுங்கள்.
அதை வேறு யாரிடமும் சொல்ல முடியாவிட்டாலும், தேவனிடம் சொல்லுங்கள்.
முழுமையாக சொல்லுங்கள்.
மறைக்காமல் சொல்லுங்கள்.
அழுதாலும் பரவாயில்லை.
அமைதியாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை.
தேவன் உங்கள் இருதயத்தை அறிந்திருக்கிறார்.
💛 VINNOLI – இன்றைய நினைவுச் சொல்
“ஜெபம் என்பது தேவனிடம் ஏதாவது கேட்பது மட்டும் அல்ல; தேவனுடைய இருதயத்திற்கு அருகில் செல்வது.”
நம்முடைய நாளை ஜெபத்துடன் தொடங்குவோம்.
நம்முடைய கவலைகளை ஜெபத்தில் ஒப்படைப்போம்.
நம்முடைய வெற்றிகளுக்கு நன்றி சொல்வோம்.
நம்முடைய தோல்விகளில் அவரைத் தேடுவோம்.
நம்முடைய எதிர்காலத்தை அவரிடம் ஒப்படைப்போம்.
ஏனென்றால், நாம் ஜெபிக்கும்போது, நாம் தனியாகப் போராடவில்லை.
🙏 இன்றைய ஜெபம்
அன்பான பரலோகத் தகப்பனே,
உம்மோடு பேசும் இந்த அற்புதமான வாய்ப்பிற்காக உமக்கு நன்றி.
என் வாழ்க்கையில் இருக்கும் மகிழ்ச்சிகளையும், கவலைகளையும், பயங்களையும், எதிர்பார்ப்புகளையும் உம்மிடம் கொண்டுவருகிறேன்.
சில நேரங்களில் நான் ஜெபிக்க மறந்துவிடுகிறேன். சில நேரங்களில் என் சொந்த பலத்தையே நம்புகிறேன்.
என்னை மன்னியும்.
எப்போதும் உம்மைத் தேடும் இருதயத்தை எனக்குத் தாரும்.
என் கவலைகளை உம்மிடம் ஒப்படைக்க உதவி செய்யும்.
என் குடும்பத்திற்காகவும், நண்பர்களுக்காகவும், என்னைச் சுற்றியுள்ளவர்களுக்காகவும் ஜெபிக்க கற்றுக்கொடுக்கும்.
என் ஜெபத்திற்கு உடனடி பதில் வராதபோதும் உம்மை நம்பும் விசுவாசத்தைத் தாரும்.
என் விருப்பத்தைவிட உம்முடைய சித்தம் சிறந்தது என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனதைத் தாரும்.
என் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு நாளிலும் உம்மோடு பேசவும், உமது வழிநடத்தலைக் கேட்கவும் எனக்கு உதவி செய்யும்.
என் இருதயத்திற்கு உமது சமாதானத்தைத் தாரும்.
என் வாழ்க்கையையும், என் குடும்பத்தையும், என் எதிர்காலத்தையும் உம்முடைய கரங்களில் ஒப்படைக்கிறேன்.
இயேசு கிறிஸ்துவின் நாமத்தில் ஜெபிக்கிறேன்.
ஆமென்.
✨ ஒரு சிறிய சவால்
அடுத்த 7 நாட்களுக்கு ஒரு சிறிய ஜெபப் பழக்கத்தைத் தொடங்குங்கள்.
ஒவ்வொரு நாளும் குறைந்தது 5 நிமிடங்கள் தனியாக தேவனோடு பேசுங்கள்.
📅 நாள் 1: நன்றி
📅 நாள் 2: மன்னிப்பு
📅 நாள் 3: குடும்பம்
📅 நாள் 4: உங்கள் எதிர்காலம்
📅 நாள் 5: உங்கள் தேவைகள்
📅 நாள் 6: பிறருக்காக ஜெபம்
📅 நாள் 7: தேவனுடைய சித்தத்தை ஒப்படைத்தல்
7 நாட்கள் முடிந்ததும், ஜெபம் உங்கள் வாழ்க்கையில் ஒரு கடமையாக இல்லாமல் ஒரு உறவாக மாறத் தொடங்குவதை உணருங்கள்.